در تاریخ پر فراز و نشیب تشیع، دوران امامت حضرت امام جواد(ع) به دلیل هم‌زمانی با خلافت مأمون عباسی ــ زیرک‌ترین و سیاست‌پیشه‌ترین خلفای بنی‌عباس ــ از حساسیتی ویژه برخوردار است. آن حضرت در حالی که هنوز به سن جوانی نرسیده بودند، با دو راهبرد اساسی «گسترش شبکه منظم وکلا» و «بنیان‌گذاری مناظرات علمی علنی»، نه تنها جامعه شیعه را از پراکندگی نجات دادند، بلکه برای نخستین بار نقاب تزویر و مقدس‌مآبی حاکم عباسی را از چهره قدرت کنار زدند. این یادداشت به تبیین این دو میراث گرانسنگ می‌پردازد.

بیست و پنجم ذی‌القعده، روز «دحوالارض»، یادآور نخستین طلوع خشکی‌ها از دل آب‌ها و سربرآوردن خانه کعبه به عنوان نخستین پایگاه توحید است؛ روزی که روایات آن را «نزول نخستین رحمت آسمانی» نامیده‌اند. این روز پربرکت با آدابی چون روزه و احیای شب و دعایی که در آن از درهم شکستن ستمگران و تعجیل در فرج منجی بشریت سخن رفته است، در شرایط کنونی که ملت ایران در میانه نبردی نابرابر با جبهه استکبار قرار دارد، معنایی تازه و امیدبخش می‌یابد. این یادداشت به تبیین ابعاد معنوی و راهبردی این شعیره الهی می‌پردازد.

رهبر شهید انقلاب بارها در بیانات و نوشتارهای خود فرموده بودند که اسلام را هرگز نمی‌توان به مناسک فردی و عزلت‌گزینی تقلیل داد. امروز، پس از شهادت مظلومانه آن فرزانه، ملت ایران ثابت کرده است که خود، «جانشین حقیقی» ولایت و تجسم عینی «تکالیف کلان اجتماعی» است. آن‌چه در فتنه دی‌ماه و روزهای پس از آن رخ داد، چیزی نبود جز «بعثت مردمی» که با بصیرت و ایستادگی، خلأ رهبری را نه فقط پر، که به میدان‌داری بی‌سابقه‌ای بدل کرد.

در روزگاری که شهادت رهبر عظیم‌الشأن انقلاب، معادلات منطقه را دگرگون ساخت، بازخوانی اندیشه ناب بنیان‌گذار جبهه مقاومت، بیش از هر زمان دیگری ضرورت یافته است. کتاب «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن» که حاصل سخنرانی‌های رمضان ۱۳۵۳ رهبر شهید است، نه یک اثر اعتقادی ساده، که شالوده فکری یک تمدن‌سازی نوین را ترسیم می‌کند. پیوند این اندیشه با ایده «هسته‌های مقاومت» و وصیت ماندگار ایشان به شهید آیت‌الله حکیم («مبادا در مقابل آمریکا کوتاه بیایید!»)، نقشه راهی روشن برای نسل امروز جبهه حق است.

در روزهای پس از شهادت رهبر فرزانه انقلاب، آن‌گاه که دشمن گمان برد خلأ قدرت، نظام را متزلزل خواهد کرد، ملت ایران با بصیرتی شگفت‌انگیز، خود بار رهبری و اقتدار کشور را بر دوش گرفت. این حقیقت، همان «نعمت حضور مردمی» است که رهبر معظم انقلاب با استناد به آیه نسخ، آن را جانشین نعمت ازدست‌رفته رهبری شهید معرفی می‌کنند و با وعده «بدون تقاص رها نمی‌کنیم»، صفحه جدیدی از مقاومت و انتقام‌گیری هوشمندانه را گشودند.

انقلاب اسلامی نقطه عطفی بی‌بازگشت در تاریخ خلیج فارس رقم زد؛ جایی که پس از قرن‌ها طمع و سلطه بیگانگان، ملت‌های منطقه با چشم خود شکست مفتضحانه بزرگترین لشکرکشی نظامی آمریکا را تماشا کردند. رهبر معظم انقلاب در پیام خود به مناسبت دهم اردیبهشت، با تبیین این حقیقت که آمریکا مهمترین عامل ناامنی منطقه و پایگاه‌هایش «پوشالی» و ناتوان از حفظ امنیت خویش هستند، افق روشنی از «خلیج فارس بدون آمریکا» ترسیم می‌کنند؛ آینده‌ای که در آن ثروت این آبراهه در خدمت پیشرفت و رفاه ملت‌ها خواهد بود و بیگانگان جز در قعر آب‌هایش جایی ندارند

خلیج فارس، فراتر از یک پهنه آبی، هویت تاریخی و تمدنی ایران زمین است که قرن‌ها طمع بیگانگان را برانگیخته و جانفشانی‌های بسیاری را برای حفظ استقلال آن رقم زده است. رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام راهبردی خود به مناسبت دهم اردیبهشت، روز ملی خلیج فارس، با تبیین نعمت‌های بی‌بدیل این آبراهه، ریشه تاریخی ناامنی‌های منطقه، قدّاره‌کشی اخیر آمریکا، نقش محوری ایران در دفاع از این میراث و واقعه آزادسازی تنگه هرمز، نقشه راه روشنی برای مقابله با سلطه‌جویی بیگانگان ترسیم می‌کنند.

ذهن یک رسانه‌گر حرفه‌ای در نبرد روایت‌ها، همواره در جستجوی الگویی برای مدیریت بحران است. سیره دهه اول امامت امام رضا(ع) در برابر شمشیر خون‌بار هارون، چنین الگویی است: اعتماد به وعده الهی و عملیات بدون تردید.

در عصری که شمشیر هارون عباسی قطره‌خون می‌چکاند، امام رضا(ع) با تکیه بر وعده الهی، نه تنها از تبیین امامت ابا نکرد، بلکه با صراحت، خط مبارزه با استکبار را ترسیم نمود. این سیره، الگویی ماندگار برای رهبری در شرایط خفقان است.

واشنگتن و تل‌آویو که درگیر جنگ فرسایشی با ایران هستند، برای نخستین بار اذعان می‌کنند که توانایی بازگشایی گذرگاه حیاتی تنگه هرمز را از دست داده‌اند. تهران اکنون از «مرحله جدیدی» در مدیریت این آبراه سخن می‌گوید.